“Wilt u er nog wat bij?” #smaakrecensie

Winkelcentrum Bloemendaal in Gouda is flink uitgebreid. Onder meer met een Xenos, Zeeman, Hema én een nieuw koffiezaakje: Lien. Wekelijks gaat smaakrecensent Ton Broekhuisen voor typischton.nl op pad. Deze keer bezocht hij Lien.

Wat vooraf ging

Op regelmatige basis struin ik met mijn moeder door winkelcentrum Bloemendaal . Koffieleuten maakt vast onderdeel uit van dit ritueel. Tot voor kort kende dit winkelcentrum maar één kroegje waar je (ook) koffie kon krijgen. Daar is nu dus een koffiezaak bijgekomen. Genoemd naar eigenaresse Lien.

Chez Lien

Of Liens man (poelier van professie) graag een oogje in het zeil houdt, nu zijn Lien buitenshuis werkt, is me onbekend. Het kan natuurlijk ook puur toeval zijn dat beide zaken pal naast elkaar zijn gesitueerd.

Vondst

Op voorhand: Lien heeft, en is, een leuke zaak. Met in frisse kleuren opgetrokken krukken, tafeltjes en stoelen in de kleuren rood, wit en zwart. Speels is ook dat rode zittingen zijn gecombineerd met witte leuningen. En andersom. Een vondst die ook terugkomt in het serviesgoed. Zo dronk mijn moeder koffie uit een rood kopje met witte schotel. En lurkte ik uit een wit kopje. Met rode schotel.

Patroon

Na inmiddels een keer of zes bij Lien op de koffie te zijn geweest, is mijn vermoeden definitief tot patroon gepromoveerd: sec koffie bestellen is er bij Lien niet bij. Waar ik eerst nog veronderstelde dat Lien als enige in het complot zit, weet ik na een dubbele test vanmiddag wel beter: het personeel is medeplichtig.

Dialoogje

Een kennelijk eeuwig repeterend dialoogje dan maar.

Lien: “Goedemiddag. Wat kan ik voor u betekenen.”

Wij: “Doet u ons maar twee koffie.”

Lien: “Wilt u er nog wat bij?” En wijzend naar een draaiende vitrine: “Die met dat roze is een frambozenvlaai. De witte is een overheerlijke rijstevlaai. Ook met slagroom te verkrijgen. Die cakeachtige met dat roze….”  

Wij: “Huh, we willen alleen koffie. Kan dat ook?“

Nóg een bakkie

Een uurtje later vanmiddag. Mijn moeder: “Zullen we nog maar even een bakkie doen?” Zeg maar eens nee tegen een 85-jarig kroonjuweel. Dus wij weer naar Lien.

De jonge serveerster: “Wat zal het zijn?”

Wij: “Graag twee koffie!”

Zij: “”Wilt u er nog wat bij?” En wijzend naar de draaiende vitrine: “Die met dat roze is een frambozenvlaai. De witte is een overheerlijke rijstevlaai. Ook met slagroom te verkrijgen. Die cakeachtige met dat roze….”

Wij: “Huh. We willen alleen koffie. Kan dat ook?”

Conclusie

In korte tijd heeft Lien haar bestaansrecht al aangetoond. De zaak oogt helder en proper. Lien laat zich omringen door een keurige hulpbrigade. De menukaart is ingetogen. De prijzen zijn in overeenstemming met het gebodene.

Minpunt: zonder goed alibi is het lastig om alleen koffie te bestellen. Je moet érg uitleggen dat je nog vol zit van die doperwt van gisteren. Dat zou niet moeten.

Gratis tip aan Lien: laat je klant ademen. Gooi er geen schepnet overheen. Dan komt het allemaal dik in orde. Dán wel.

Reacties zijn gesloten.