Bijstandsouder Barbera Venema woont nu verplicht antikraak

Barbera-Venema

Eerder wijdde ik er al een blog aan op TypischTon.nl: per 1 januari 2012 worden de Wet werk en bijstand (WWB) en de Wet investeren in jongeren (WIJ) op één grote hoop gegooid. Trefwoord: bezuinigingen.

Gezin als eenheid
Als gevolg van deze maatregel vallen jongeren tot 27 jaar vanaf 1 januari 2012 ook onder de WWB. Bij de bijstandsverlening wordt voortaan volledig rekening gehouden met alle inkomens en vermogens (geld en bezittingen) van alle gezinsleden. Het gezin wordt dus gezien als financiële eenheid.

Sponsoren
In gewone mensentaal: het inkomen van inwonende werkende kinderen wordt voortaan ‘meegenomen’ in de berekeningen. In míjn jargon: inwonende, werkende kinderen worden verplicht hun bijstandsouder(s) te sponsoren. Met alle spanningen binnen deze toch al in de marge bivakkerende gezinnen van dien.

Forse inbreuk
Barbera Venema (49) uit Groningen is één van de vele verbijsterde bijstandsouders die met deze forse inbreuk in haar gezinsleven werd geconfronteerd. Ton Broekhuisen wilde graag van Barbera weten hoe ze anticipeert op de plannen van verantwoordelijk staatssecretaris Paul de Krom (Sociale Zaken en Werkgelegenheid). Een onthullend vragenvuurtje. Maar eerst stelt Barbera zich kort voor.

Barbera in vogelvlucht
Geboren in Groningen, groeide Barbera op in Leiden. Via Leiderdorp en Enschede, én inmiddels met mavo-, havo-, en verschillende coachingsdiploma’s in haar bagage, woont ze inmiddels weer op de thuisbasis Groningen.
Barbera is zelfstandig ondernemer. En ontwerpster van Wadd’ntas. Barbera: “Naast Wadd’ntassen zou ik ook graag andere tassen ontwerpen en op de markt brengen. Ook nu weer van materiaal dat anders als afval wordt gedumpt. Ik zou hiermee graag werkervaringsplaatsen en banen creëren voor jongeren, alleenstaande moeders en 50-plussers.”

Wat was je financiële situatie per 1 oktober 2011?
Ik had een BBZ-uitkering en was bezig mijn bedrijf op te bouwen. Daartoe was ik in afwachting van een toekenning c.q. afwijzing op mijn kredietaanvraag bij de gemeente Groningen. Er kwam al maanden niet genoeg geld binnen om alle kosten te dekken. Laat staan dat ik kon investeren in mijn bedrijf.

Wanneer hoorde je voor het eerst van de nieuwe bijstandsregels zoals die per 1 januari 2012 in zijn gegaan?
Voor het eerst op 19 november 2011 via de Zembla-uitzending Gezinnen zonder geld. Mijn primaire reactie was dat mijn thuiswonende, parttime werkende dochter Irene ons straks zou moeten gaan onderhouden. Ik nam me meteen voor om dat niet te laten gebeuren.

Welke maatregelen heb je genomen om geen slachtoffer te worden van de nieuwe bijstandsregels?
Ik heb mijn inwonende dochter Irene (22) duidelijk gemaakt dat ze beter op zichzelf kon gaan wonen. Per 1 januari 2012 is dat ook gelukt.

Wat is je huidige situatie?
Op de kredietaanvraag kwam een negatief advies. Ik heb bezwaar gemaakt. Een reactie daarop moet nog volgen. Gevolg is dat de BBZ-uitkering per 1 januari 2012 is gestopt. Op dit moment loopt er een aanvraag voor een bijstandsuitkering. Bijstand gaat betekenen dat ik moet stoppen met mijn bedrijf. Solliciteren doe ik al 2,5 jaar, maar dat heeft nog niets opgeleverd. Nu moet ik echter opeens 40 uur per week beschikbaar zijn voor een baan die er niet is.

Hoe ziet je aanvalsplan eruit om weer in veiliger financieel vaarwater te komen?
Bezuinigen! Dat deed ik natuurlijk al jaren. Alleen op huisvesting kon ik nog bezuinigen. Voorlopig ben ik niet aan de beurt voor een sociale huurwoning. Dus koos ik voor een wat ongewone oplossing: antikraak wonen. Dit levert een besparing van 65% op.

Waarom deugen de nieuwe bijstandsregels niet?
De maatregelen zijn bedoeld om mensen te stimuleren aan het werk te gaan. Ik ga ervan uit dat 95% van de mensen dit ook graag wil. Feit is echter dat ze om allerlei redenen nergens worden aangenomen: te oud, te jong, te weinig ervaring, te veel ervaring. En ga zo maar door. Deels snap ik de werkgevers wel. Het is werkelijk te zot voor woorden welk werk vrijwilligers tegenwoordig doen. Werk waar gewoon voor betaald zou moeten worden gezien de functie-eisen!
Het is raar dat een jongere die wel werkt een (groot) deel van zijn / haar inkomen moet afstaan aan zijn armlastige ouder(s). Van sparen komt dan natuurlijk niets terecht. Van zelfstandig wonen ook niet. Terwijl ze, als ze zonder baan besluiten zelfstandig te gaan wonen, zelf een uitkering kunnen krijgen. Ik denk dat het dus eerder stimuleert tot niet werken en een kamer zoeken.

Wat is je advies aan verantwoordelijk staatssecretaris Paul de Krom?
Mijn advies aan hem is: ga eens een half jaar leven van het bedrag dat je zou krijgen als je in de bijstand terecht zou komen! Daarna praten we nóg een keer met elkaar. Advies is ook om de regel dat vanuit een bijstandsuitkering niet mag worden ondernomen, af te schaffen. Want als geen enkele werkgever deze mensen aanneemt, blijft zelf een bedrijfje beginnen over als enige optie. Het geld dat met het ondernemen wordt verdiend, kan dan worden gekort op de bijstandsuitkering. Prettig neveneffect is het gevoel dat je met iets zinnigs bezig bent. Mensen stimuleer je door ze te belonen. Sancties werken averechts. Dat kan natuurlijk nóóit de bedoeling zijn.

Reacties zijn gesloten.