Column Ton Broekhuisen vandaag in Metro

Wie roept jokkebrok Mariko een halt toe?

Over Mariko Peters (Kamerlid GroenLinks) is al veel gezegd. Graag doe ik daar een schepje bovenop.
Als diplomate op de Nederlandse ambassade in Afghanistan regelde Mariko Peters in 2005 in no time een subsidie van 38.000 euro voor haar toenmalige minnaar, huidige man én vader van haar kinderen, Robert Kluijver. Kluijver was destijds in Afghanistan om fondsen voor projecten te werven. Op enig moment vroeg Kluijver genoemde subsidie aan voor het Prins Claus Fonds. Mariko Peters moest die aanvraag beoordelen. Tot zover niets aan de hand.

Uitgelekte mailtjes tonen aan dat de twee inniger met elkaar omgingen dan de dekselse praathengsten Bert en Ernie. Een mailtje uit die tijd van subsidieaanvrager Robert Kluijver naar onafhankelijk beoordelaar Mariko Peters: “Kan bij jou de deur dicht? Bij mij is het een beetje ingewikkeld… Ik wacht trillend op je omhelzing, liefste. Robert.” De ultieme definitie van ongewenste belangenverstrengeling. Dit soort deals hoort integer tot stand te komen. En niet stiekem wippend. Stiekem wippend: Mariko’s liefje Robert Kluijver was nog getrouwd met de Spaanse Ana, moeder van zijn drie kinderen. Deze Ana wordt als rancuneus afgeschilderd. Bizar. Had Ana blij klappend het ritme van het liefdesspel van beide tortelduifjes op moeten voeren?

Duidelijk is inmiddels dat Mariko Peters een plaat voor haar hoofd heeft ter grootte van het eiland Texel. Als Tweede Kamerlid voor GroenLinks lanceerde ze enige jaren geleden doodleuk een plan om belangenverstrengeling bij subsidieverlening te voorkomen. Dat is als de inbreker die na een geslaagde kraak zijn draaiboek opstuurt naar de politie.

Een neponderzoekje van Buitenlandse Zaken leverde op dat privégevoelens het beoordelingsvermogen van Mariko destijds niet hebben beïnvloed. Onzin. Mariko Peters heeft nog steeds een baantje bij Buitenlandse Zaken. Als Kamerlid is ze met buitengewoon verlof. Dit interne onderzoekje is dús van generlei waarde.
Bij dit alles toont Mariko zich extreem hardleers. Mariko: “Na lang in de spiegel te hebben gekeken, kan ik zeggen dat mijn ontluikende gevoelens voor Robert me destijds niet hebben verhinderd om integer te handelen.” Wie roept deze vastberaden jokkebrok een halt toe?

Ton Broekhuisen

Reacties zijn gesloten.