Frisse jongens onder elkaar

Ik heb het niet zo op advocaten. Van ijdeltuiten als Bram Moszkowicz en Gerard Spong kan ik maar niet blij worden. Iets in me schrééuwt dat er een bepaalde categorie advocaten is, die ‘grote’ rechtszaken louter als exposure voor zichzelf ziet.

Eng
Eigenlijk vind ik (sommige) advocaten best eng. Want wie gaat er nu op zoek naar gaten in de wet om een staatsgevaarlijke crimineel op vrije voeten te houden of krijgen? Doe mij maar een advocaat die na een onthulling van zijn cliënt trots met zijn digitaal recordertje zwaait en schreeuwt: “Wat zal de officier van justitie blij zijn met deze bekentenis. WE hebben je.”

Bemiddelingsprovisie
In het AD vandaag valt te lezen dat advocaten in toenemende mate op een verboden manier cliënten werven. Criminelen krijgen bedragen tot 80 euro bemiddelingsprovisie om bevriende misdadigers in de armen van de ronselende strafpleiters te jagen. Er zijn zelfs (top)advocaten die criminelen en hun families met ‘bedelbrieven’ bestoken. Dit alles om via een geruchtmakende rechtszaak (extra) naamsbekendheid te genereren.

Tweepersoonsbed
De Nederlandse Orde van Advocaten zegt geschrokken te zijn van deze tendens. Meldingen van dit soort misstanden zullen worden onderzocht.
Wij van Maak Dat De Kat Maar Wijs hebben het niet zo op die eigen onderzoekjes. Die leiden toch maar hoogstens tot een berisping. Wij van Maak Dat De Kat Maar Wijs adviseren dan ook om alle te goed gesoigneerde advocaten meteen als verdachten aan te merken. Advocaten die schuldig worden bevonden, moeten een getralied nachtje doorbrengen in een tweepersoonsbed met een érg zware jongen.

Reacties zijn gesloten.