Slechte verliezer NOC*NSF blijft volharden in tunnelvisie

"Ik wil mijn zin. Ik wil mijn zin."

Volgende week wil minister Edith Schippers van Sport dat een ruime meerderheid van de Tweede Kamer steun betuigt aan de ambitie om de Olympische Spelen 2028 naar Nederland te halen. Komt die meerderheid er niet dan trekt Schippers namens de regering de stekker uit dit geregisseerde gedrocht.

Geest
Bij het NOC*NSF (aanjager van dit doldrieste olympische project) zien ze hun geest al zweven. Dus kondigt NOC*NSF-voorzitter André Bolhuis strijdvaardig een intensieve lobby aan om de Kamerleden alsnog voor zich te winnen. Ook dat wordt een kansloze missie. Lijkt mij.

Een columnpje dan maar.

Ook nederlagen horen bij topsport

Er gaan wel eens geluiden op om dit land door topsporters te laten regeren. Een topsporter als minister van Sport zou daartoe een mooi begin zijn. Volgens die geluiden. De rest komt dan vanzelf wel. Want als minister van Sport Pieter van den Hoogenband Nederland onder water wil laten lopen om zodoende het grootste wedstrijdbad ter wereld te realiseren, dan gebeurt dat ook. Onder druk van de publieke opinie durft immers geen enkele andere minister tegengas te geven. Heel soms bieden in het verleden geleverde prestaties wél garantie op ‘succes’

Míjn manier om te zeggen dat topsporters niet geschikt zijn om een land bij elkaar te houden. Juist door hun tunnelvisie waren ze in staat om zulke bijzondere prestaties te leveren. Sociale topsportes zijn kansloos.

Ook NOC*NSF voorzitter André Bolhuis heeft een (fraai) topsportverleden. Als hockeyer schopte Bolhuis het tot liefst 128 caps. Verliezen stond én staat niet in zijn woordenboek.

Zelfs mijn acht weken oude konijn Frederik begrijpt al dat de NOC*NSF-missie om de Olympische Spelen 2028 door Nederland georganiseerd te krijgen inmiddels volkomen kansloos is. Er is gesjoemeld met cijfers. Nu al is er 188 miljoen euro in het water gegooid voor vage en kansloze haalbaarheidsonderzoeken. Het draagvlak in Nederland snelt in hoog tempo richting nihil.

André Bolhuis blijft echter die tophockeyer die met een achterstand van 18-0 en nog slechts een halve minuut te spelen, blijft geloven in de overwinning. Je zou dat een positieve instelling kunnen noemen. Maar ík noem dat een totaal gebrek aan realiteitszin.

Dus André, staak je trieste verzet. Wees geen jengelend klein kind. Accepteer je nederlaag. Toon je een waardig verliezer. Ook dát hoort bij topsport.

Reacties zijn gesloten.