Slechtziende Annemarie Nodelijk: ongeëvenaard wilskrachtig #kannietszien

WAT VOORAF GING

Gisteravond kondigde ik op deze site de campagne Kan Niets Zien al aan. Voor wie dit gemist heeft: klik even op ‘Meer’ rechtsonder en u bent weer helemaal bij.

Slechtziende Annemarie Nodelijk (27) legt in het nu volgende interview uit hoe HAAR wereld eruit ziet. En waar ze zoal ‘tegenaan loopt’.
“Blinden en slechtzienden horen er gewoon én volwaardig bij”

De wereld lag aan haar voeten voor de in 2007 23 jaar jonge Annemarie Nodelijk. Lág aan haar voeten. Tijdens de lente van dat jaar gaat haar leven nog van een leien dakje. In het kader van haar hbo-opleiding modevormgeving aan de Mode-Academie in Rotterdam loopt Annemarie stage in New York bij de bekende modeontwerper Daryl van Wouw.
Annemarie assisteert hem bij zijn modeshows. En weet zich prima te profileren.

Donkere wolken
In de herfst van datzelfde jaar pakken donkere wolken zich samen boven haar tot dan toe zo zonnige bestaan. Er wordt bij Annemarie een goedaardige hersentumor zo groot als een ei geconstateerd. Het gezwel drukt op haar oogzenuw. Ze wordt meteen in het ziekenhuis opgenomen. Er volgen operaties. Die operaties slagen, maar doordat wondvocht te lang op haar oogzenuw blijft drukken, verliest ze een groot deel van haar gezichtsvermogen. Na een lange ziekenhuisopname moet ze haar leven visueel gehandicapt vervolgen. Diagnose: rechter oog blind en linker oog kokervisie.

Tegenoffensief
Annemarie, terugblikkend op die inktzwarte periode in haar nog jonge leven: “Ja, dan staat je leven compleet op zijn kop. Want níets is meer vanzelfsprekend. Zelfs gewoon naar de hoek van de straat lopen, is al een brug te ver. Van de ene op de andere dag is je zelfvertrouwen helemaal weg. En word je een onzeker vogeltje.” Wilskrachtig als ze is, zet Annemarie meteen een tegenoffensief in. Ze doorloopt een intensief revalidatietraject bij het Koninklijke Visio Het Loo Erf in Apeldoorn. En het lukt haar zelfs om tijdens deze revalidatie haar eindcollectie voor de Mode-Academie af te maken. Met een spetterende modeshow in GrandCafé Engels zet ze de kroon op deze opleiding.

Inspirator
In haar huidige leven is Annemarie onder meer inspirator van het project Be Inspired. http://www.beinspird.nl/inspirators/inspirators-overzicht/1047
Naast haar naaiwerk geeft ze ook workshops. Onder meer op scholen.

Nieuwsgierig
Nieuwsgierig als altijd, wilde razende reporter Ton Broekhuisen graag van Annemarie weten waar ze in haar nieuwe leven zoal tegenaan loopt. Letterlijk en figuurlijk, ja. Een vragenvuurtje.

Vragen
Vier jaar geleden werd je geconfronteerd met lichamelijke tegenspoed. Diagnose: rechter oog blind en linker oog kokervisie. Is dat ook de actuele situatie?
Ja, dat is en blijft hetzelfde. Ik zal het daar de rest van mijn leven mee moeten doen.

Wat houdt het concreet in? Wat zie wél? Wat zie je níet?
Ik zie bijvoorbeeld geen dieptes. Trappen naar beneden zijn daardoor heel lastig. Op straat zie ik zowel van links als van rechts niets aankomen. Met voorwerpen die ver van me af staan, heb ik minder moeite dan met voorwerpen die dichtbij me zijn. Daar kijk ik namelijk grotendeels overheen. Ik heb eigenlijk een heel grote dode hoek. Ook naar beneden kijken, lukt slecht. Dus bijvoorbeeld stoepranden zijn lastig.

Welke attributen gebruik je ter compensatie?
Ik heb een rood-witte stok. En op mijn computer is een programma geïnstalleerd dat alles uitspreekt en voorleest. Ik zou met mijn linker oog nog wel wat kunnen lezen maar doordat dat me heel veel energie kost, houd ik het maar kort vol.

Wordt er rekening met je visuele handicap gehouden?
Absoluut. De mensen zijn erg hulpvaardig. Echt iedereen toont respect. Er wordt voor me opgestaan in de tram. En ik word geholpen bij het in- en uitstappen. Als ik even om me heen sta te kijken, komen mensen me al vragen of ze iets voor me kunnen betekenen. Heel lief, ja.

Huh, kan ik die stok niet af en toe van je lenen?
Zo’n stok verschaft je inderdaad de nodige privileges. Maar wees jij nu maar vooral blij dat je daar geen aanspraken op hoeft te maken. Gekkie.

Welke vertraging is er in je oorspronkelijke scenario opgetreden?
De meeste modestudenten kunnen aan de slag bij hun stagebedrijf. Voor mij viel die mogelijkheid af. Ook mijn bijverdiensten als barmedewerkster en schoonmaakster vielen weg. Ik heb nu een Wajong-uitkering. Op dinsdagen geef ik naailessen in een activiteitencentrum.

Wat is je droomscenario?
Toch wel dat ik mijn eigen ontwerpen op de markt kan brengen. Vervaardigd door anderen, maar onder mijn regie. Ik loop ook met plannen voor een webshop waarin ik mijn eigen kledinglijn aan kan bieden. Moeilijkheid is wel dat ik niet in staat ben om massaproductie te leveren. In mijn geval moet het om unieke exemplaren gaan.

Waar hebben blinden / slechtzienden behoefte aan? Wat ontbreekt er nog?
Heel veel dingen zijn niet overzichtelijk. Zelfs een geleidepad wordt niet altijd vrij gehouden. Dan staan ‘goedzienden’ er op hun gemak een praatje op te houden. Een mevrouw dacht zelfs dat het geleidepad er is om makkelijker met naaldhakken te kunnen lopen! Belangrijk is dat er begrip wordt gekweekt voor waar slechtzienden mee te maken hebben. Mensen zouden ook moeten beseffen dat er graduaties in slechtziendheid zijn. Ik kan bijvoorbeeld wel sms’en. Maar merk dat dit wrevel oproept omdat ik tóch met een stok loop. Maar het één heeft niets met het ander te maken. Iemand met een stok is niet per se volledig blind. En hulpbehoevend. Er moet dus meer gecommuniceerd worden. Als mensen twijfelen, laat ze het dan even vragen!

Waarom is de campagne Kan Niets Zien hard nodig?
De centrale boodschap van deze campagne is dat blinden en slechtzienden gewoon onderdeel uitmaken van de maatschappij. Ondanks het feit dat we niet of minder zien. En dat we niet allemaal (volledig) mee kunnen doen aan het arbeidsproces. We kunnen zoveel WEL. We horen er dus gewoon én volwaardig bij.

Ton Broekhuisen

Reacties zijn gesloten.