Waarom ‘wifecrossing’ (soms) wél strafbaar is #informatief

Nee, vroeger was niet alles beter. Hoogstens waren de slaatjes nog vers. Ook keek je nog naar de film om enge dingen te zien. Tegenwoordig hebben we daar het NOS Journaal voor.

Wat wél is veranderd: we zijn allemaal schichtiger. Zoeken overal wat achter. Heel gek is dat nu ook weer niet. Want het wemelt van de doorgedraaide gekken. Die overal en op elk gewenst moment dood en verderf kunnen zaaien. Zelfs in Alphen aan den Rijn. Zelfs op een lieflijk eilandje bij Oslo.

De schrik zit er zo in, dat ALLES verdacht is. Wie per ongeluk een sporttas laat staan, is – zolang het tegendeel niet is bewezen – een terrorist. Wie een boek laat slingeren, ook!

Bleek op station Tilburg Reeshof. Daar ontstond vanmorgen grote opschudding nadat een man een boek op een bankje had achtergelaten. Het boek bleek ook nog ‘Tijdbom’ te heten. Dus belde een bezorgde getuige de politie.

Na wat pluiswerk bleek het slechts om ‘bookcrossing’ te gaan. Zonderlingen droppen daarbij een boek op een openbare plek. De vinder mag het boek lezen. Om het daarna zelf ook weer ergens achter te laten.

In het boek staat geschreven: “Ik ben niet kwijt, neem mij mee, ik ben een leen(zwerf)boek.” Het gaat hier dus om een ongevaarlijk soort Witte Boekenplan.

De variant (toegepast door mannen met oerlelijke vrouwen) ‘wifecrossing’ is wél strafbaar. Een man in Uden, kreeg een taakstraf van drie uur nadat hij zijn vrouw op een bankje in het centrale park had gelegd. Met een bordje: “Neem haar mee. En breng haar nooit meer terug.”

Een lokale politiefunctionaris: “We hebben de vrouw eens goed bekeken. Haar man wist dondersgoed dat ze daar nog jaren zou blijven liggen. Dát vonden we niet in de haak.”

Reacties zijn gesloten.