Waarom ik altijd op adem kom in rokerige kroegen #informatief

Wat een mooie televisieserie was dat toch: The Fugitive.

Moord
Een arts (Richard Kimble) wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw. Ten onrechte. Maar daar heeft de doodstraf geen boodschap aan.

Gelukje
Dus slaat de arts met een gelukje op de vlucht. Met een gelukje: de trein richting de dodencel ontspoort. Waardoor hij kan ontsnappen. En op zoek gaat naar de echte moordenaar van zijn vrouw.

Engbek
Vanaf dat moment wordt de arts opgejaagd door de fanatieke politie-inspecteur Philip Gerard: een man met een enorme rot kop. Een bloeddorstige jachthond die niet rust totdat hij Richard Kimble op de elektrische stoel heeft gekregen.

Beschermen
De doodenge jachthond inspecteur Philip Gerard is van alle tijden. De opgejaagde Richard Kimble ook.
Als het Britse verbond voor artsen haar zin krijgt, dan wordt roken in auto’s verboden. Dit zogenaamd om passieve rokers (lees: passagiers) te beschermen. Volgens de Britse artsen kan het gifgehalte in een auto wel 23 keer zo hoog worden als in een rokerig café. Omhoog afgerond.

Wetgeving
Dat het deze antirook-Philip Gerards helemaal niet om de passagiers gaat, blijkt uit het volgende. Ze pleiten voor een wetgeving die ook moet gelden als er GEEN passagiers in de auto zitten.

Schrik
Zelf rook ik niet. Wel rijd ik auto. Dus kom ik vrij met de schrik. Want ik mag gewoon in mijn eigen auto blijven zitten. Als ik passagiers meeneem.

Kroeg
Overigens roken auto’s ook. Ik weet het zeker. Want ik fiets wel eens achter een auto. Maar nooit lang. Meestal stik ik al snel de moord. Waarrna ik snel een kroeg induik om weer op adem te komen. Rokerige kroegen hebben (naar beneden afgerond) een wel 23 keer zo laag gifgehalte als auto’s. Vandaar.

Reacties zijn gesloten.