Waarom ik nóóit meer met Turkish Airlines vlieg

"Ik wil niet in een rek"

Aan mijn plannen lag het niet. Die waren ronduit briljant. Vonden ook geïnteresseerde sponsoren in mijn project.

Handtekeningen
Het afrondende gesprek zou plaatsvinden in het vliegtuig terug naar huis. De handtekeningen zouden ook ‘in de lucht’ worden gezet. Een heerlijk vooruitzicht na een weekje vakantie vieren in Turkije.

Hand
Inmiddels zit ik ontgoocheld (lees: met lege handen) thuis. Laat ik er dit van zeggen: het wekt weinig vertrouwen als je potentiële investeerders voortdurend met de hand voor je mond moet toespreken.

Mond
Op enig moment werd er zelfs massaal aan mijn hand getrokken. Om te zien wat er achter zat. Dit was ook de enige en laatste keer dat ik met Turkish Airlines vloog. Mijn kunstgebit hoort in mijn mond. En niet in het bagagerek van een vliegtuig.

Reacties zijn gesloten.