Waarom ik vrouwenverdelger Edwin ten Winkel mijn excuses aanbied

Het is te makkelijk om een rechter aan te vallen over een vonnis dat hij uitspreekt. Je moet immers eerst alle verzachtende omstandigheden kennen. Voor je je boos maakt over een opgelegde taakstraf. Van 10 uur. Vanwege verkrachting. Of erger.

Tuin
Een zaak die me al jarenlang bezighoudt, is het lulverhaal waarmee de Nuense huisarts Edwin ten Winkel de rechter(s) om de tuin wist te leiden.

Nieuw bestaan
Na eerst jarenlang te hebben beweerd dat zijn plotseling verdwenen Filippijnse vrouw Bebe een nieuw bestaan in haar geboorteland aan het opbouwen was, bleek Bebe al jaren vermoord. Herstel: dood.

Fred
Uiteindelijk werd Bebe een paar straten verderop teruggevonden. Ingemetseld. In het huis van Edwins tweelingbroer. De verklaring daarvoor zou zelfs door mijn huisegel Fred worden weggehoond. Edwin: “Ik wilde Bebe dicht bij me hebben.” Vreemd genoeg slikte de rechter deze flauwekul wel.

Kruimelhechter
Ik zei het al: het is te makkelijk om rechters verwijten te maken. Want Edwin ten Winkel krijgt steun uit onverwachte hoek. Bovendien blijkt Edwin hooguit een kruimelhechter.

Collectie
Een Russische grafschenner, die zich thuis had omringd met 29 gemummificeerde vrouwenlijken, beweert namelijk dat hij deze collectie had aangegelegd ”uit liefde voor mensen.”

Excuses
Hierbij mijn excuses aan de Nuense vrouwenverdelger (herstel: huisarts) Edwin ten Winkel. Ik heb weer eens te vroeg geoordeeld.

Reacties zijn gesloten.