Waarom preventief fouilleren nu WEL mag #informatief

Tot mijn ongeremde blijdschap is de kogel – op een haar na – door de kerk. Tien jaar geleden was het not done (vermoedelijk Engels) om preventief te fouilleren. Maar mede onder impulsen van recente schietincidenten is het draagvlak om wapens op te sporen VOORDAT ze afgaan, boven verwachting groot. Blijkt uit een onderzoek dat Politie & Wetenschap deed naar preventief fouilleren.

Geen wapens op zak
Uit dat rapport: “Burgers waarderen het ook dat de politie door preventief fouilleren zichtbaar aanwezig is en een elementaire norm stelt: geen wapens op zak. Deze symbolische boodschap lijkt mede te wortelen in alledaags ongenoegen onder burgers over het gebrek aan ‘blauw op straat’ en de wens tot meer veiligheid in de buurt.”

Kritiek
Vreemd genoeg is er ook kritiek op het rapport. Het zou een politiek-bestuurlijk argument zijn om preventief veiligheidsrisicogebieden te kunnen fouilleren. Wat daar op tegen is. kan IK niet bedenken.

Pijnlijk
Dat preventief fouilleren pas nu breed wordt geaccepteerd, is voor mij nogal pijnlijk. In mijn (nóg) jongere jaren, werd mijn gezicht steevast ontsierd door rood opgezwollen handafdrukken. En alleen maar omdat ik van tevoren wilde weten welk vrouwenvlees ik in de kuip (lees: mijn bed) zou krijgen.

Reacties zijn gesloten.