Waarom veel overvallers afzien van openbaar vervoer

Veters moesten uit mijn schoenen. En mijn riem werd afgepakt. Een blog vanuit een Rotterdamse politiecel.

Camera’s
Alle afleveringen van Opsporing Verzocht ken ik uit uit mijn hoofd. Ik weet dus dat er werkelijk overal camera’s hangen. Om de pakkans te minimaliseren, wilde ik betrouwbaar overkomen. Ook al zo gezien was mijn vermomming briljant. Zelfs Henk Bleker lijkt minder op Henk Bleker.

Knieën
Omdat ik me dus op mijn knieën moest voortbewegen, duurde het vrij lang voordat ik de kassa bereikte. Niet in de laatste plaats omdat ik de goedkope borrelnootjes van het eigen merk nérgens in de rekken kon vinden.

Begroeting
Eindelijk bij de kassa aangekomen, viel me op dat de kassamedewerker een érg brede Harrie was. Met een politiepet op. Ook zijn begroeting: “En, ga je nu meteen je pistool trekken en me beroven. Of wil je het eerst nog even over het weer hebben?”, was niet alledaags.  

Arie
Daarna ging het allemaal héél snel. Ik hoefde niet eens zelf naar het gereedstaande politiebusje te kruipen. Ik werd erin geslágen. En bovenop mijn handlanger Arie de Neut, die voor me op de uitkijk stond, gegooid.

Moraal van dit verhaal
Bespreek de laatste details van een overval nóóit in een RET-tram.

2 Reacties op Waarom veel overvallers afzien van openbaar vervoer

  1. Dankjewel, ik heb hartelijk gelachen om je stuk. Is dit ook echt waar?

  2. Ton Broekhuisen zegt:

    Huh, dat afluisteren in de tram wel 🙂