Wie wil er een uithuizige duin adopteren?

Wie aan adopteren denkt, denkt aan kinderloze stellen met een kinderwens die maar niet in vervulling is gegaan. Adopteren van een kind is dan een mooie win-win noodoplossing. Tot mijn niet geringe verbazing is het nu ook mogelijk om een duin (of twee, of zes) te adopteren. Initiator van dit adoptieplan is stichting Mijn Duin

Duinouder
Missie van Mijn Duin: het door branden verwoeste duingebied bij Schoorl herstellen in de oorspronkelijke pracht. Voor 1 euro per vierkante meter mag u zich al duinouder noemen. Goed om te weten: duinen zijn geen types om in huis te nemen. Uit praktische overwegingen blijft de geadopteerde duin uithuizig.

Stuiven
Saillant detail in dit verband: op geringe afstand van het door brand verwoeste duingebied in Schoorl wordt momenteel het duingebied van Nationaal Park Zuid Kennemerland met (ongetwijfeld forse) Europese- en overheidssubsidies van een metamorfose voorzien. Motto: duinen moeten stuiven.

Collectebussen
Ik vraag me hierbij hardop af waarom er voor het verwoeste duingebied in Schoorl géén subsidie te ritselen valt. En niet meteen wordt meegepikt bij de duinherstelwerkzaamheden. Nóg eerlijker gesteld: ik vind dat Mijn Duin nogal gemakzuchtig aan het bedelen is. Alsof er al niet genoeg collectebussen onder de neus van zwoegende belastingbetalers worden geduwd. Donaties waarvan je nooit weet wat er nu precies mee gebeurt. Anders gezegd: topsalarissen vind ik geen goed doel.

Mailtje
Vandaar dat ik Mijn Duin het volgende mailtje heb gestuurd:

Ik vind dit een wat vreemde actie. Toch een vraag: als ik 100 vierkante meter duingebied zou adopteren, mag ik er dan een hek omheen zetten? Of er minimaal een vlag met mijn naam laten wapperen? Ik wil graag iets tastbaars terug. Anders vind ik het zo vaag.

Groet/dank,
Ton Broekhuisen

Wordt vervolgd!

Reacties zijn gesloten.