Ton Broekhuisen schrijft graag laagdrempelige gedichtjes. Die je met een gerust hart ook rijmpjes mag noemen. Of, zoals Ton het zelf zegt: poëzie uit het vuistje.

Weerzien in de maak

Hij laat zijn tranen de vrije loop lichaamstaal: ‘Wat moet ik nou?’ dan buigt hij zich voorover en fluistert zacht in haar oor “Zoek jij alvast maar een gezellig wolkje uit tot heel gauw!” Ton Broekhuisen


Einde oefening #gedichtjevandedag

Ik hoorde het aan je stem en zag het in je ogen dus probeerde ik nog “Maar liefje, alles wat er in mijn dagboek staat is toch gelogen…” Ton Broekhuisen


Patroon doorbroken

Trots liep het hert rond met zijn trofee wat kon hij ook meer verlangen alleen moest hij nog wel even bedenken boven welke haard hij het hoofd van de jager zou gaan hangen Ton Broekhuisen


Zondag

Ik had je niet gezien zag je nergens staan eerlijk zeggen hoor, zondag waar kom jij nu ineens vandaan? Ton Broekhuisen


First Dates

Je zag mij al zitten aan de bar ik zag je wel smoezen met de gastheer helemaal goed verstaan kon ik het niet iets met ‘klote date’ en ‘voor mij hoeft het niet meer’ Ton Broekhuisen


Klaar is Kees #gedichtjevandedag

‘Ik zie jou wel zitten’ zei hij hees “Logisch, met zo’n Buddy Holly-bril” zei ze kil “En nu wegwezen, klaar is Kees” Ton Broekhuisen


Samen? Ammehoela!

Samen, samen, samen goh, wat zijn we toch sterk samen maar als het erop aan komt vooral vergeetachtig om je kapot te schamen Ton Broekhuisen


First Dates

Dus jouw man begrijpt je niet en daarom ben je gaan daten zeur niet zo aan mijn kop, wijf en leer eens met mes en vork eten Ton Broekhuisen


Liefde is ook…

We waren niet meteen een setje je liet me jaren naar je snakken  maar nu ik je twee dagen heb meegemaakt ga ik gauw mijn koffers weer pakken Ton Broekhuisen


Brug te ver #poëzieuithetvuistje

‘Ja, een goed contact met de buren vergroot inderdaad ons woongenot maar dat je steeds met de buurvrouw wipt is me in de kern toch wat te zot’ Tonia Broekhuisen